brace

Noun

အထိန်းအချုပ်ကိရိယာ

  • a neck brace i.e. worn to support the neck after injury.

ကလေး၏သွားညီညာအောင် စွပ်ထားရသော သတ္တု အထိန်း။

  • My daughter has to wear a brace on her teeth.

birt suspenders ဘောင်းဘီသိုင်းကြိုး။

  • a pair of braces.

တွန့်ကွင်း။ {...}

    အမဲပစ်၍ရသော သားကောင်၊ ငှက် နှစ်ကောင်၊ တစ်ပြူး။

    • two brace of partridges.

    ~ braces plural

      Verb

      ခိုင်အောင်၊ မြဲအောင်၊ ခွင်ကျအောင် ထိန်းသည်၊ ချုပ်သည်။

      • the posts were braced by lengths of timber.

      မလဲမပြိုအောင် အားပြုထားသည်၊ ထိန်းထားသည်၊ တောင့်ထားသည်။

      • He braced himself against the seat of the car as it hit a tree.

      အားတင်းထားသည်။ တောင့်ထား သည်။

      • both stations are bracing themselves for job losses.

      ~ braces 3rd person; ~ braced past and past participle; ~ bracing present participle