tube

Noun

ပြွန်။ ကျည်။ ကျည်တောက်။

  • Blood flowed along the tube into the bottle.

~ of sth သွားတိုက်ဆေး ဘူးကဲ့သို့သော ဘူးမျိုး။

  • a tube of glue/ointment.

usu pl ပြွန်ပုံအင်္ဂါ

  • bronchial/Fallopian/Eustachian tubes.

also the underground sing Brit infml လန်ဒန်မြို့ မြေအောက် ရထား။

  • travel to work by tube/on the tube.

~ tubes plural

    Verb

    ~ tubes 3rd person; ~ tubed past and past participle; ~ tubing present participle