throng

Noun

လူ၊ တိရစ္ဆာန်အုပ်။

  • a throng/throngs of busy shoppers.

~ throngs plural

    Verb

    စုပြုံသွားသည်။ ပြုံတိုးသည်။

    • The children thronged into the assembly hall.

    ~ sth with sb/sth ကြိတ်ကြိတ် တိုးနေ သည်။ ပြုံတိုး နေသည်။

    • The airport was thronged with weary travellers.

    ~ throngs 3rd person; ~ thronged past and past participle; ~ thronging present participle