soul

Noun

ဝိညာဉ်။ လိပ်ပြာ။

စိတ်ထား။ စိတ်ရင်း။ အဇ္ဈတ္တ။ စရိုက်လက္ခဏာ။ အသည်းနှလုံး။

  • Music and dancing are their very soul.

လူစိတ်။ အသည်းနှလုံး။ အသက်ဝင်မှု၊ ပါမှု

  • a very polished performance, but lacking soul.

sing the ~ of sth စံထားစရာ။ စံပြ။

မဟုတ် ဝါကျ၌ ပုဂ္ဂိုလ်။ သူ။

  • There wasn't a soul to be seen ie No one was in sight.

ချစ်ခင်ခြင်း၊ သနားခြင်း စသည်ကို တွဲဖက် နာမဝိသေသနအရ ပြဆို သည့် စကား။ သူ၊ ခမျာ စသည်။

  • He's a dear old soul.

also soul music အမေရိကန်လူမည်းတို့၏ ခံစားမှု အသားပေး တေးဂီတ။

  • the sound of soul.

~ souls plural