prohibit

Verb

တားမြစ်ထားသည်။ ဟန့်တားသည်။ ပိတ်ပင်သည်။

    fml ~ sth; sb from doing sth တားမြစ်ထား သည်။

    • He was prohibited from taking part in the vote.

    ဟန့်တားသည်။ ပိတ်ပင်သည်။

    • The high cost prohibits the widespread use of the drug.

    ~ prohibits 3rd person; ~ prohibited past and past participle; ~ prohibiting present participle