except

Noun

ကလွဲလို့

    Verb

    ~ sb/sth; from sth fml often with a negative ချန်လှပ်သည်။ ဖယ်ချန်သည်။

    • Children under five are excepted from the survey.

    ~ excepts 3rd person; ~ excepted past and past participle; ~ excepting present participle

      Adjective

      ~ Exceptive ခြွင်းချက်သဘောဖြစ်သော။ ~ Exceptional ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် မဟုတ်သော။ ထူးခြားသော။

        Preposition

        ~ for sb/sth; that... မှလွဲ၍။ မှတစ်ပါး။

        • He could answer all the questions except for the last one.