duck

Noun

ဝမ်းဘဲ။ ဘဲ။

  • the sound of ducks quacking nearby.

ဘဲမ

    ဘဲသား

    • roast duck.

    usu sing also ducky, ducks Brit infml ချစ်ခင်သူကို ရည်ညွှန်းသော အာလုပ်စကား

      ခရစ်ကက် ကစားရာ၌ သုညမှတ်ရခြင်း။

      • be out for a duck.

      ~ ducks plural

        Verb

        ဆတ်ခနဲငုံ့၍ ပုန်းသည်၊ ရှောင်သည်။

        • A plate flew across the room and he automatically/instinctively ducked.

        မထိအောင် တိမ်းသည်၊ ရှောင်သည်။

        • He ducked his head to avoid a low branch.

        ရေတွင် ငုပ်သည်၊ နှစ်သည်။

        • Her sisters ducked her in the river.

        ~ out of sth ခေါင်းရှောင်သည်။

        • The government is ducking the issue.

        ~ ducks 3rd person; ~ ducked past and past participle; ~ ducking present participle

          Adjective

          ဒွိဟဖြစ်သော။ ဇဝေဇဝါဖြစ်သော။