drug

Noun

ဆေးဝါး။ ဆေး။

  • a pain-killing drug.

မူးယစ်ဆေး။ ဆေး။

  • hard/soft drugs.

~ drugs plural

    Verb

    ပင်ပန်းစွာလုပ်ကိုင်သည်

      ဆေးခတ်သည်။ မေ့ဆေးပေးသည်။

      • they were drugged to keep them quiet.

      ~ drugs 3rd person; ~ drugged past and past participle; ~ drugging present participle