wreck

Noun

ပျက်စီးယိုယွင်းမှု၊ သင်္ဘောပျက်မှု

    နစ်မြုပ်နေသော သင်္ဘော။ သင်္ဘောပျက်။ ပျက်စီးသွားသောယာဉ်။

    • Two wrecks block the entrance to the harbor.

    usu sing ကျန်းမာရေး၊ စိတ်ဓာတ် ချုံးချုံးကျနေသောသူ။

    • Worry about the business has turned her into a nervous/gibbering wreck.

    ~ wrecks plural

      Verb

      သင်္ဘောပျက်စေသည်။ ပျက်စီးသည်။ ဖျက်စီးသည်။ ပျက်စီးအောင်လုပ်သည်။

        esp passive သင်္ဘောပျက်သည်၊ ပျက်စီးနစ်မြုပ်သည်။

        • The ship was wrecked off the coast of France.

        ဖျက်သည်။ ဖျက်ဆီးသည်။

        • The road was littered with wrecked cars.

        ဖျက်ဆီးပစ်သည်

        • He's wrecked his chances of ever getting promotion.

        ~ wrecks 3rd person; ~ wrecked past and past participle; ~ wrecking present participle