wobble

Noun

usu sing လှုပ်ခါမှု။

    ယိမ်းယိုင်ခြင်း။ ယိမ်းယိုင်လျက်လဲခြင်း။

      ~ wobbles plural

        Verb

        ချီတုံချတုံ ဖြစ်သည်။ အသံတုန်သည်။

          ~ sth about/ around ဒယီးဒယိုင်၊ တုန်တုန် တုန်တုန် စသည် လှုပ်သည်။ နဲ့သည်။

          • A child came wobbling along the pavement on a bicycle.

          ဒရီးဒယိုင် သွားသည်-လည်သည်။

            ယိမ်းထိုးသွားသည်။ ယိမ်းယိုင်သည်။ မဝေခွဲတတ်ဘဲရှိသည်။

              ~ wobbles 3rd person; ~ wobbled past and past participle; ~ wobbling present participle