wipe

Noun

သုတ်ခြင်း။ ပွတ်သုတ်ခြင်း။ ပွတ်ဖျက်ခြင်း။

  • give the table mats a quick wipe.

အညစ်အကြေးသန့် အဝတ်စ၊ စက္ကူစ။

  • Remember to take nappies and baby wipes.

~ wipes plural

    Verb

    ~ sth on sth သုတ်သည်။ သုတ်ပစ်သည်။

    • Don't wipe your nose on your sleeve!

    အဝတ်စသည်ဖြင့် ပွတ်သည်၊ သုတ်ပစ်သည်။

    • wipe a damp sponge across one's face.

    သုတ်ပစ်သည်။ ပွတ်ဖျက်သည်။ ဖျက်ပစ်သည်။

    • Alison wiped the tears from her eyes.

    ~ sth off/ from sth သွင်းထားသောအသံကို ဖျက်ပစ်သည်။

    • He found he had wiped the recording off the tape by mistake.

    ~ wipes 3rd person; ~ wiped past and past participle; ~ wiping present participle