tough

Noun

မာကျောသော၊ ခက်ခဲသော

    dated လူမိုက်။ လူရမ်းကား။

    • young toughs sporting their state-of-the-art firearms.

    ~ toughs plural

      Verb

      ~ Toughen ကြမ်းတမ်းစေသည်။ ကြံ့ခိုင်စေသည်။ သန်မာစေသည်။

        ~ toughs 3rd person; ~ toughed past and past participle; ~ toughing present participle

          Adjective

          ခိုင်သော

          • tough leather boots.

          အကြမ်းခံနိုင်သော

          • He should recover—he's pretty tough.

          esp US ကြမ်းသော။ စရိုက်ကြမ်းသော။

          • He often plays the tough guy in Hollywood movies.

          ရင့်သော။ ပျဉ်းတွဲသော။

            ~ on/with sb/sth ကြမ်းသော။ ဗန်း ပွဲကြမ်းသော။

            • It's time to get tough with football hooligans.

            ခက်ခဲသော။ ကြမ်းတမ်းသော။

            • It's tough finding a job these days.

            ~ on sb infml ကံဆိုးသော

            • It's rather tough on him getting ill just before his holiday.

            ~ showing a lack of sympathy

            • 'I haven't got any money.' 'Tough!'

            ~ tougher comparative; ~ toughest superlative