toil

Noun

esp rhet အလုပ်ကြမ်း။ ပင်ပန်းခက်ခဲသောအလုပ်။ ⊂ WORK n toiler n

  • after a hard day's toil.

~ toils plural

    Verb

    ပင်ပန်းကြီးစွာ အလုပ်လုပ်သည်။ ပင်ပန်းသည်။

      esp rhet ~ away at/over sth အလုပ်ကို ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်သည်။

      • peasants toiling in the fields.

      အားသွန်ခွန်စိုက် တအိအိတက်သည်။ ကုတ်ကတ်တက်သည်။

      • The bus toiled up the steep hill.

      ~ toils 3rd person; ~ toiled past and past participle; ~ toiling present participle