taboo

Noun

​လေ့​ထုံး​စံနှင့်​ မညီညွတ်ဟု ဆိုကာတား​မြစ်ခံထား​ရ​သောအရာ။

    ~ against/on sth ဘာသာရေး၊ ယဉ်ကျေး မှုတို့ အရ ခွင့် မပြုသည့် ရှောင်ရန်အမှု။ တဗူး။

    • the taboo against incest.

    ပိစိဖိတ် ကျွန်းစုများမှ တိုင်းရင်းသားများ လိုက်နာကြရသည့် ဘာသာရေး အယူဝါဒအရ တားမြစ်ချက်။

      ရှောင်ကြဉ်ရန် အများက သဘောတူထားသည့် အရာ။

      • There's a taboo on smoking in this office.

      ~ taboos plural

        Adjective

        မပြောအပ်၊ မလုပ်အပ်ဟု တားမြစ်ထားသော။

        • Any mention of politics is taboo in his house.

        Verb

        ~ taboos 3rd person; ~ tabooed past and past participle; ~ tabooing present participle