surrender

Noun

~ to sth/sb အရှုံးပေးခြင်း။ အညံ့ခံခြင်း။ လက်နက် ချခြင်း။

  • sign a treaty of surrender.

~ surrenders plural

    Verb

    ်လက်လျော့ အပ်နှင်းသည်။ လက်လျော့ အည့ံခံသည်။ အရှုံးပေးသည်။ စွန့်လွှတ်ပေးအပ်သည်။

      ~ oneself to sb အညံ့ခံသည်။ အရှုံးပေးသည်။ အဖမ်းခံသည်။

      • The hijackers finally surrendered themselves to the police.

      ~ sth/sb to sb fml စွန့်လွှတ်သည်။ လက် လွှတ်သည်။ အပ်နှံသည်။

      • He agreed to surrender all claims to the property.

      ~ surrenders 3rd person; ~ surrendered past and past participle; ~ surrendering present participle