substance

Noun

အရာ။ ဝတ္ထု။ ဟာ။ ဥစ္စာ။

  • She tested positive to a banned substance ie drug.

အထည်။ ကိုယ်။ ဒြပ်။

  • They maintained that ghosts had no substance.

အခြေအမြစ်။ ယုတ္တိ။

  • The commission's report gives substance to these allegations.

အနှစ်သာရ

  • the substance of the speech.

fml ငွေကြေး။ ဥစ္စာပစ္စည်း။

  • a man, woman of substance ie a wealthy one.

~ substances plural

    Verb

    ~ substantiate တည်ရှိစေသည်။ မုချဖြစ်စေသည်။ အထောက်အထား-ပြသည်-ခိုင်လုံစေသည်။

      Adjective

      ~ substantial အရာဝတ္ထုနှင့်ဆိုင်သော။ စိတ်ကူးမဟုတ်သော။ အမှန်တကယ်တည်ရှိသော။ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော။ ရုပ်ဝတ္ထုဖြစ်သော။