subdue

Verb

နှိမ်နင်းသည်။

  • she managed to subdue an instinct to applaud.

မျိုသိပ်သည်။ အောင့်အည်းသည်။ ချိုးနှိမ် သည်။ ထိန်းချုပ်သည်။

  • He was unable to subdue a mounting sense of excitement.

~ subdues 3rd person; ~ subdued past and past participle; ~ subduing present participle