stone

Noun

ကျောက်တုံး

    ကျောက်တုံး။ ကျောက်ခဲ။ ကျောက်။

    • The ground is as hard as stone.

    ကျောက်ခဲ။ ကျောက်စရစ်။

    • Some children were throwing stones into the pond.

    ကျောက်တုံး။ ကျောက်ပြား။

    • These words are carved on the stone beside his grave.

    also precious stone ကျောက်မျက်။ ကျောက်။

    • a sapphire ring with six small stones.

    also esp US pit အစေ့။ ⊂ FRUIT

    esp in compounds ကျောက်ကပ်၊ ဆီးအိမ် စသည်တွင်တည် သောကျောက်။

    • an operation to remove kidney stones.

    abbr st စတုန် ၁၄ပေါင်/ ၆.၅ကီလိုနှင့် ညီမျှသည်

    • He weighs over 10 stone.

    ~ stones plural

      Verb

      ခဲနှင့်ပေါက်သတ်သည်

      • Stephen was stoned to death in Jerusalem.

      အစေ့ထုတ်သည်။ ထွတ်သည်။

      • halve/stone/and peel the avocados.

      ~ stones 3rd person; ~ stoned past and past participle; ~ stoning present participle

        Adjective

        ~ Stony ကျောက်ခဲ၊ကျောက်တုံးနှင့်ဆိုင်သော။ မာကျောသော။ ရက်စက်သော။

          Stone

          Noun

          ~ Stones plural

            broke

            Adjective

            ဘိုင်ကျသော။ မွဲသော။

            • During the recession thousands of small businesses went broke i.e. were ruined financially.

            Verb

            ~ past tense form of break