stone

Noun

ကျောက်တုံး။ ကျောက်ခဲ။ ကျောက်။

  • The ground is as hard as stone.

ကျောက်ခဲ။ ကျောက်စရစ်။

  • Some children were throwing stones into the pond.

ကျောက်တုံး။ ကျောက်ပြား။

  • These words are carved on the stone beside his grave.

also precious stone ကျောက်မျက်။ ကျောက်။

  • a sapphire ring with six small stones.

also esp US pit အစေ့။ ⊂ FRUIT

esp in compounds ကျောက်ကပ်၊ ဆီးအိမ် စသည်တွင်တည် သောကျောက်။

  • an operation to remove kidney stones.

abbr st စတုန် ၁၄ပေါင်/ ၆.၅ကီလိုနှင့် ညီမျှသည်

  • He weighs over 10 stone.

~ stones plural

    Verb

    ခဲနှင့်ပေါက်သတ်သည်

    • Stephen was stoned to death in Jerusalem.

    အစေ့ထုတ်သည်။ ထွတ်သည်။

    • halve/stone/and peel the avocados.

    ~ stones 3rd person; ~ stoned past and past participle; ~ stoning present participle

      Adjective

      ~ Stony ကျောက်ခဲ၊ကျောက်တုံးနှင့်ဆိုင်သော။ မာကျောသော။ ရက်စက်သော။

        Stone

        Noun

        ~ Stones plural