speak

Noun

~ Speaker ပြောဆိုသူ။ စကားပြော။

    Verb

    ပြောသည်။ စကားပြောသည်။ ဟောသည်။ အသံပြုသည်။ so to speak စကားအဖြစ်ဆိုရလျှင်။ to speak of ပြောပြလောက်သည်။ to speak one fair ဖော်ဖော်ရွေရွေပြောဆိုသည်။

      စကားပြောသည်။

      • The noise was so loud I could hardly hear myself speak.

      ~ of/about sth ပြောသည်။

      • The witnesses spoke of a great ball of flame.

      ~ to sb; esp US ~ with sb စကားစမြည်ပြောသည်။ စကားပြောသည်။ ပြောသည်။ ခေါ်သည်။

      • I saw her in the street the other day but we didn't speak.

      ~ to sb; esp US ~ with sb တယ်လီဖုန်းပြောသည်။

      • 'Is that Susan?' 'Speaking ie Yes/this is Susan speaking.'

      not in the continuous tenses … လိုပြောသည်၊ တတ်သည်။

      • Do you speak English?

      … လို ပြောသည်။

      • What language are they speaking?

      ~ on/about sth; against sth မိန့်ကြားသည်။ ပြောသည်။ ဟောသည်။

      • I told him to speak on any subject he wanted.

      ပြောသည်။ ဆိုသည်။

      • He spoke only two words the whole evening.

      ~ to sb usu in negative sentences ခေါ်သည်။ ပြောသည်။

      • They're not speaking to each other after their argument.

      ~ speaks 3rd person; ~ spoke past tense; ~ spoken past participle; ~ speaking present participle; ~ spake past tense

        Adjective

        ~ Speaking အထူးအဓိပ္ပါယ်ပါသော။ စကားပြောရန်ဖြစ်သော။

          -speak

          Noun

          forming uncountable N infml often derog …စကား။

          • computerspeak