sparkle

Noun

sing လင်းလက်ခြင်း။ ဝင်းလက်ခြင်း။ လင်းဖြာခြင်း။

  • There was a sudden sparkle as the fireworks were lit.

တက်ကြွမှု။ အသက်။

  • a performance that lacked sparkle.

~ sparkles plural

    Verb

    ~ with sth တလက်လက် တောက်ပသည်။ အရောင်လက်သည်။

    • Her eyes sparkled with excitement.

    approv ရွှင်မြူးသည်။ ဉာဏ်ရွှင်သည်။

    • She always sparkles at parties.

    ~ sparkles 3rd person; ~ sparkled past and past participle; ~ sparkling present participle