soil

Noun

အပေါ်ယံမြေဆီလွှာ။ မြေကြီး။ ⊂ EARTH

  • good/poor/rich soil.

fml မြေ။

  • one's native soil.

~ soils plural

    Verb

    fml ညစ်သည်။ ပေသည်။ စွန်းသည်။ ထင်းသည်။

    • They have never soiled their hands with manual work.

    ~ soils 3rd person; ~ soiled past and past participle; ~ soiling present participle