satisfy

Noun

~ satisfaction ကျေနပ်ခြင်း။ ရောင့်ရဲခြင်း။ လိုဘပြည့်ခြင်း။

    Verb

    ကျေနပ်အားရစေသည်

      အားရသည်

      • Nothing satisfies him: he's always complaining.

      ဖြည့်သည်။ ဖြည့်ဆည်းသည်။ အာသာဆန္ဒပြေသည်။

      • satisfy demand for a product.

      လက်ခံသည်။ ကျေနပ်သည်။

      • My assurances don't satisfy him: he's still skeptical.

      ~ satisfies 3rd person; ~ satisfied past and past participle; ~ satisfying present participle

        Adjective

        ~ satisfying ကျေနပ်ဖွယ်သော။ ~ satisfactory ကျေနပ်စေသော။ နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော။

          Adverb

          ~ satisftingly ကျေကျေနပ်နပ်