rule

Noun

စည်းမျဉ်း၊ ဥပဒေ

    ပေတံ၊ စည်းမျဉ်း၊ ဥပဒေအမိန့်ထုတ်သူ၊ အုပ်ချုပ်သူ၊ အုပ်ချုပ်သည်

      စည်းကမ်း။ စည်းမျဉ်း။ အမိန့်။ နည်းဥပဒေ။

      • It is a school rule that someone must be on duty at all times.

      usu sing အကျင့်။ ပုံမှန်။ ထုံးစံ။

      • He makes it a rule never to borrow money.

      စိုးမိုးမှု။ အုပ်ချုပ်မှု။ အစိုးရ။ ကြီးစိုးမှု။

      • a long spell of Republican rule.

      မျဉ်းတံ

        မျဉ်း။ စည်း။

          ~ rules plural

            Verb

            ~ over sb/sth စိုးမိုးသည်။ အုပ်ချုပ်သည်။

            • She once ruled over a vast empire.

            usu passive လွှမ်းမိုးသည်။

            • Don't allow yourself to be ruled by your emotions.

            ပြဋ္ဌာန်းသည်။ အမိန့်ချမှတ် သည်။ စီရင် ချက် ချသည်။ ရှေး ဖြတ်စာ ချသည်။

            • The judge ruled in favour of/against the plaintiff.

            မျဉ်းသားသည်

            • Do you want ruled paper ie with parallel lines printed on it or plain?

            ~ rules 3rd person; ~ ruled past and past participle; ~ ruling present participle