rouse

Noun

ပျော်ရွှင်ပွဲ။ သေသောက်ပျော်မြူးခြင်း။

    Verb

    နှိုးသည်။ နှိုးထစေသည်။ လှုံ့ဆော်သည်။ ထကြွလှုပ်ရှားသည်။

      ~ sb from sth နှိုးသည်။

      • she was roused from a deep sleep by a hand on her shoulder.

      နှိုးဆွသည်

      • Their visit roused her from her apathy/depression.

      လှုံ့ဆော်သည်။ စေ့ဆော်သည်။

      • The new law is bound to rouse a lot of opposition.

      စိတ်ဆိုးအောင်၊ ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးသည်။

      • When he's roused/he can be quite frightening!

      ~ rouses 3rd person; ~ roused past and past participle; ~ rousing present participle

        Adjective

        ~ Rousing အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော။ နိုးကြားတက်ကြွသော။