romance

Noun

ကြည်နူးဖွယ်ချစ်ရေး။ ချစ်ဇာတ်လမ်း။

  • a holiday/teenage/secret romance.

အချစ်နှင့်နွှယ်လေ့ရှိသော ကြည်နူး ဆွတ်ပျံ့ ဖွယ် အာရုံ။ ချစ်အာရုံ။

  • Spring is here and there's romance in the air.

ကြည်ကြည်နူးနူး စိတ်ကူးယဉ်ဖွယ်ရာ။

  • There was an air of romance about the old castle.

စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဇာတ်လမ်း

  • She prefers romances to detective stories.

~ romances plural

    Verb

    စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းဆင်၍ လေလုံးထွားသည်။

    • he is being romanced by the big boys in New York.

    ~ romances 3rd person; ~ romanced past and past participle; ~ romancing present participle

      Romance