restrain

Noun

~ Restraint ချုပ်တည်းခြင်း။ ချုပ်နှောင်ခြင်း။ ~ Without restraint လွတ်လပ်စွာ။ ~ Restrainer တားဆီးချုပ်ချယ်သော-အရာ-သူ။

    Verb

    ~ oneself/sb/sthfrom sth/doing sth ချုပ်ထိန်းသည်။ ထိန်းသည်။ ချုပ်တည်း သည်။

    • I had to restrain myself from saying something rude.

    ~ restrains 3rd person; ~ restrained past and past participle; ~ restraining present participle