repudiate

Verb

ငြင်းသည်။ ငြင်းပယ်သည်။

  • she has repudiated policies associated with previous party leaders.

ငြင်းဆို သည်။ ငြင်းဆန်သည်။

  • the minister repudiated allegations of human rights abuses.

စွန့်ပယ်သည်။ စွန့်လွှတ်သည်။

  • repudiate one's son/lover/former friend.

~ repudiates 3rd person; ~ repudiated past and past participle; ~ repudiating present participle