refute

Noun

~ Refutation မမှန်ကြောင်းပြခြင်း။

    မှားယွင်းကြောင်းချေပသည်၊ မဟုတ်မမှန်ကြောင်း ညင်းဆိုသည်

      Verb

      ချေပသည်

      • these claims have not been convincingly refuted.

      ငြင်းဆိုသည်။ ငြင်းသည်။

      • He refuted all suggestions that he was planning to resign.

      ~ refutes 3rd person; ~ refuted past and past participle; ~ refuting present participle

        Adjective

        ~ Refutable ပြန်လှန်ချေပနိုင်သော။