refuge

Noun

~ from sb/sth ခိုလှုံရာ။ ကွန်းခိုရာ။

  • the family came to be seen as a refuge from a harsh world.

ခိုကိုးရာ။ ကွန်းရိပ်။ ရိပ်မြုံ။

  • establish a refuge for rare birds.

~ refuges plural