reflect

Noun

~ Reflection ပြန်ကွေးခြင်း။ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်။ ~ Reflector ဆင်ခြင်သုံးသပ်သူ။ ရောင်ပြေးထခြင်း။ မျက်နှာတောက်ပခြင်း။

    ရောင်ပြန်ဟပ်သည်၊ အရိပ်ပွားတစ်ခု ထင်ဟပ်သည်

      Verb

      ~ sb/sth in sth esp passive ပုံရိပ်ထင်သည်။

      • He looked at his face reflected in the mirror.

      ~ on/ upon sth အလေးအနက် စဉ်းစားသည်၊ ဆင်ခြင်သည်။

      • he reflected with sadness on the unhappiness of his marriage.

      ရောင်ပြန် ဟပ်သည်။ ဟပ်သည်။ အလင်း ပြန်သည်။

      • We need a building material which absorbs sound/and doesn't reflect it.

      ရောင်ပြန်ဟပ်သည်။ ထင်ဟပ်သည်။

      • The financial markets today were simply reflecting the strength of the German economy.

      ~ reflects 3rd person; ~ reflected past and past participle; ~ reflecting present participle

        Adjective

        ~ Reflecting ဆင်ခြင်သုံးသပ်သော။ အလင်းပြန်သော။