punctuate

Noun

~ Punctuation ပုဒ်မ ထည့်-ခြင်း-နည်း။

    Verb

    ~ sth with sth ကြားမှ ဖောက် ဖောက်လာ သည် သို့ အလေးအနက်ပြုသည်။

    • He constantly punctuates his sentences with hand gestures.

    စာတွင် ပုဒ်ဖြတ်၊ ပုဒ်ရပ် သင်္ကေတများ ထည့်သည်။

    • The transcription of his speech needs to be punctuated.

    ~ punctuates 3rd person; ~ punctuated past and past participle; ~ punctuating present participle