perfection

Noun

ခြောက်ပြစ်ကင်း သဲလဲစင်။ စင်းလုံး ချော ဖြစ်ခြင်း။ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိခြင်း။ အကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး။

  • His performance was little short of perfection.

ပြိုင်ဘက် ကင်းခြင်း။ ပြိုင်စံရှား။

  • Her singing was perfection itself.

အကောင်းဆုံးဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းခြင်း။ အချောကိုင်ခြင်း။

  • They are working on the perfection of their new paint formula.

~ perfections plural