peal

Noun

~ of sth တအုန်းအုန်းမြည်သံ။

  • a peal of thunder.

ခေါင်းလောင်းကြီးထိုးသံ။ ခေါင်းလောင်း အစုံမြည်သံ။

  • A peal of bells rang out.

ခေါင်းလောင်းအစုံဖြင့် ဖော်နိုင်သော တီးကွက်၊ တီးလုံး။

    သံစုံခေါင်းလောင်းများကို သာယာ နာပျော်ဖွယ်ဖြစ်အောင် တွဲထားသည့်အတွဲ။

      ~ peals plural

        Verb

        ~ out အသံလွင်လွင်ပေါ်ထွက်သည်၊ မြည်ဟည်းသည်။

        • The bells pealed out across the countryside.

        ~ peals 3rd person; ~ pealed past and past participle; ~ pealing present participle