peak

Noun

အထွတ်အထိပ်

    usu sing အထွတ်။ အထွတ်အထိပ်။ အမြင့်ဆုံး။ အများဆုံး။ အခေါင်အဖျား။

    • Traffic reaches a peak between 8 and 9 in the morning.

    တောင်ထွတ်။ တောင် ထိပ်။ တောင်ချွန်း။

    • The plane flew over snow-covered peaks.

    ဦးထုပ်လျှာ

      သွယ်ချွန်းသော ပုံသဏ္ဎာန်၊ အစွန်း အဖျား။ မြင့်မောက်ချွန်ထွက်သော အရာ။

      • the peak of a roof.

      ~ peaks plural

        Verb

        အမြင့်မားဆုံးဖြစ်သည်။ ထိပ်သို့ရောက်သည်။

        • Demand for electricity peaks in the early evening.

        ~ peaks 3rd person; ~ peaked past and past participle; ~ peaking present participle

          Adjective

          ~ Peaked ချွန်သော။ ရှုးသော။ ~ Peakly ထိပ်ချွန်သော။