originate

Noun

~ Origination အစဖြစ်ပေါ်ခြင်း။ အစပြုခြင်း။ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ။ ~ Originator အစပြုသူ။ အစပြုတီထွင်ဖန်တီးသူ။

    Verb

    ~ in sth; from/with sb ပေါ်ပေါက်သည်။

    • The disease is thought to have originated in the tropics.

    တီထွင်သည်။ ဖန်တီးသည်။

    • he is responsible for originating this particular cliché.

    ~ originates 3rd person; ~ originated past and past participle; ~ originating present participle