obstruct

Noun

~ obstruction ပိတ်ပင်ခြင်း။ ဟန့်တားခြင်း။

    Verb

    ပိတ်ဆို့သည်

    • He was charged with obstructing the highway.

    နှောင့်ယှက်သည်။ တားဆီးသည်။ ဟန့်တားသည်။

    • be charged with obstructing the police in the course of their duty.

    ~ obstructs 3rd person; ~ obstructed past and past participle; ~ obstructing present participle

      Adjective

      ~ obstructive ပိတ်ပင်တတ်သော။ ဟန့်တားတတ်သော။ ပိတ်ပင်ဟန့်တားရန် ရည်ရွယ်သော။