neck

Noun

လည်ပင်း

    လည်ပင်း။ လည်တိုင်။

    • She fell out of the window and broke her neck.

    လည်ပင်းကော်လာ

    • My shirt is a little tight in the neck.

    တိရစ္ဆာန် လည်ပင်းသား။

    • buy some neck of lamb.

    အရာဝတ္ထု လည်ပင်း။ @ MUSICAL INSTRUMENT

    • the neck of a bottle/violin.

    ~ necks plural

      Verb

      လည်ချင်းယှက်သည်။ နမ်းသည်။

      • The two of them were necking on a park bench.

      ~ necks 3rd person; ~ necked past and past participle; ~ necking present participle

        ruff

        Noun

        လည်ဆံမွေးပွ သို့ အသွေးအရောင်ကွဲသော လည်ရစ်မွေး။

          ၁၆-ရာစုနှစ်က ခေတ်စားခဲ့သော ခေါက်တွန့် လည်ခွံဝိုင်း။

            ~ ruffs plural

              Verb

              ~ ruffs 3rd person; ~ ruffed past and past participle; ~ ruffing present participle