mistrust

Noun

sing ~ of sb/sth အယုံအကြည် ကင်းခြင်း။ အယုံအကြည်မရှိခြင်း။

  • the public mistrust of government.

သံသယဖြစ်ခြင်း

  • She has a deep mistrust of strangers.

~ mistrusts plural

    Verb

    ယုံကြည်မှု ကင်းသည်။ မယုံကြည်။

    • she had no cause to mistrust him.

    သံသယရှိသည်

    • mistrust someone's motives.

    ~ mistrusts 3rd person; ~ mistrusted past and past participle; ~ mistrusting present participle

      Adjective

      ~ Mistrustful မယုံသင်္ကာရှိသော။

        Adverb

        ~ Mistrustfully မယုံကြည်၍။