mischief

Noun

ဒုက္ခပေးခြင်း။ ဆိုးခြင်း။ ကမြင်းခြင်း။

  • she'll make sure Danny doesn't get into mischief.

ကျီစယ်ခြင်း။ ဆော့ခြင်း။

  • The kittens were full of mischief.

ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း။ အန္တရာယ် ဖြစ်စေခြင်း။

  • His malicious gossip caused much mischief until the truth became known.

~ mischiefs plural

    Adjective

    ~ Mischievous ထိခိုက်နစ်နာစေသော။ အကျိုးပျက်စေသော။ နှောင့်ယှက်တတ်သော။ နောက်တတ်သော။

      maker

      Noun

      ထုတ်လုပ်သူ။ ပြုလုပ်သူ။

      • If it doesn't work, send it back to the makers.

      sing ဖန်ဆင်းရှင်။ ဘုရားသခင်။

        ~ makers plural