mind

Noun

စိတ်

  • His mind was full of dark thoughts.

ဉာဏ်။ ပညာရှင်။

  • His mind was as sharp as ever.

အတွေး။ စိတ်။ အာရုံ။

  • Her mind is completely occupied by the new baby.

usu sing မှတ်ဉာဏ်။ သတိ။

  • I can't think where I've left my umbrella—my mind's a complete blank!

ဦးနှောက်။ သတိ။

  • The tragedy affected his mind.

~ minds plural

    Verb

    စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ အရေးစိုက် သည်။ ဂရုစိုက်သည်။

    • They don't mind if I borrow their car occasionally.

    ခွင့်တောင်းခံရာ၌ဖြစ်စေ၊ မေတ္တာရပ်ခံရာ၌ ဖြစ်စေ သုံးသည့်စကား။ ရမလား။

    • I wouldn't mind ie I would very much like a drink.

    no passive အလေး ထားသည်။ ဂရုစိုက်သည်။ အရေးစိုက်သည်။

    • I mind greatly what people think about me.

    US watch no passive သတိထားသည်။ ဂရုစိုက်သည်။ အရေးစိုက်သည်။

    • Mind you don't cut yourself—the knife's very sharp.

    esp Brit စောင့်ကြည့်သည်။ ကြည့်ပေးသည်။ ဂရုစိုက်သည်။

    • Could you mind the phone ie answer it if it rings for five minutes?

    ~ minds 3rd person; ~ minded past and past participle; ~ minding present participle

      Adjective

      ~ Minded ဂရုစိုက်သော။ သတိပြုသော။ နာခံသော။

        Adverb

        ~ Mindfully သတိချပ်လျက်။ သတိနှင့်သတိပြု၍။