mastery

Noun

~ of sth အပြီးတိုင် တတ်ကျွမ်းခြင်း။ တစ်ဖက်ကမ်းခပ်ခြင်း။ ရှေး ချောက် ချား ခြင်း။ အထူးကျွမ်းကျင်ခြင်း။ ပိုင်နိုင်ခြင်း။

  • achieve/attain mastery of several languages.

~ of/over sb/sth ချိုးနှိမ်နိုင်ခြင်း။ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း။ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း။

  • He struggled for mastery of his emotions.

~ masteries plural