indulge

Noun

~ Indulgence ဇိမ်ခံခြင်း။ အလိုလိုက်ခံရခြင်း။

    Verb

    ~ in sth အရသာတွေ့သည်။

    • we indulged in some hot fudge sundaes.

    ~ oneself/sb with sth အလိုလိုက်သည် သို့ မွေ့လျော် သည်။

    • Let's indulge ourselves with a bottle of champagne.

    ကျူးလွန်သည်

    • indulge in profiteering/telephone tapping.

    မွေ့လျော်သည် သို့ အလိုလိုက်သည်။

    • She indulges his every whim.

    ~ indulges 3rd person; ~ indulged past and past participle; ~ indulging present participle

      Adjective

      ~ Indulgent အလိုလိုက်လျောတတ်သော။ မျက်နှာသာပေးသော။