imperative

Noun

မရှိမဖြစ်သောအရာ။ အရေးပါသောအရာ။

  • free movement of labor was an economic imperative.

grammar အာဏတ္တိဝိဘတ်။ စေခိုင်း ဝိဘတ်။

  • In 'Go away!' the verb is an imperative/is in the imperative.

~ imperatives plural

    Adjective

    fml အလွန်အရေးကြီး သော။ အရေးပါသော

    • It is absolutely imperative that we make a quick decision.

    fml အမိန့်ပေးသော။ စေခိုင်းသော။

    • an imperative tone of voice.