hood

Noun

လေကာအင်္ကျီနှင့် ကုပ်ဆက်၌တွဲထားလေ့ရှိသော ခေါင်းခြုံစရာ။

  • an anorak with a detachable hood.

US sl HOODLUM

    ဘွဲ့ ဝတ်စုံ၌ ပခုံးထက်သိုင်းခြုံရပြီး ဘာသာရပ်၊ အဆင့်အလိုက် ဖဲရောင်အမျိုးမျိုး ဆင်ယင်ထားသည့် ခြုံထည်။

      ခေါင်းစွပ် မျက်နှာဖုံး။

      • The robbers all wore hoods to hide their faces.

      esp Brit ယာဉ်တွင် ပေါင်းမိုး၊ အမိုး။

      • drive with the hood down.

      စက်ခေါင်းအဖုံး

      • a soundproof hood for a computer printer.

      ~ hoods plural

        Verb

        ~ hoods 3rd person; ~ hooded past and past participle; ~ hooding present participle

          -hood

          Noun

          ဘဝ/ဖြစ်မှုဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော နောက်ဆက်

          • childhood.

          ဘောင်၊ ဘဝဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော နောက်ဆက်

          • priesthood.