hole

Noun

အပေါက်

    အပေါက်။ အခေါင်း။ တွင်း။ ကျင်း။ ချိုင့်။ ကလိုင်။ အပေါက်။

    • The road is full of gaping holes.

    တိရစ္ဆာန်များ ခိုအောင်းနေရာ တွင်း။ usu sing infml ကျဉ်း မြောင်း မှောင် မည်း သော သို့ မနှစ် မြို့ဖွယ် အခန်း၊ နေရာ။

    • a mouse hole. a fox's hole.

    sing ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ။

    • I'm afraid I'm in a bit of a hole.

    sport ကျင်း။ @ GOLF ကျင်း။ ကျင်းအရေအတွက်။

    • an eighteen-hole golf-course.

    ~ holes plural

      Verb

      ဖောက်သည်

      • a fuel tank was holed by the attack and a fire started.

      ~ out ဂေါက်သီး စသည် ကစားရာတွင် ဘောလုံးကိုကျင်းထဲသို့ ရိုက် သွင်း သည်။

      • He needs to hole this putt to win the hole.

      ~ holes 3rd person; ~ holed past and past participle; ~ holing present participle