hole

Noun

အပေါက်။ အခေါင်း။ တွင်း။ ကျင်း။ ချိုင့်။ ကလိုင်။ အပေါက်။

  • The road is full of gaping holes.

တိရစ္ဆာန်များ ခိုအောင်းနေရာ တွင်း။ usu sing infml ကျဉ်း မြောင်း မှောင် မည်း သော သို့ မနှစ် မြို့ဖွယ် အခန်း၊ နေရာ။

  • a mouse hole. a fox's hole.

sing ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ။

  • I'm afraid I'm in a bit of a hole.

sport ကျင်း။ @ GOLF ကျင်း။ ကျင်းအရေအတွက်။

  • an eighteen-hole golf-course.

~ holes plural

    Verb

    ဖောက်သည်

    • a fuel tank was holed by the attack and a fire started.

    ~ out ဂေါက်သီး စသည် ကစားရာတွင် ဘောလုံးကိုကျင်းထဲသို့ ရိုက် သွင်း သည်။

    • He needs to hole this putt to win the hole.

    ~ holes 3rd person; ~ holed past and past participle; ~ holing present participle