heel

Noun

ခြေဖနောင့်

    ခြေဖနောင့်။ ခြေအိတ်၊ ရှူးဖိနပ် စသည်၏ ဖနောင့်နေရာ။ ဖနောင့်။ ဘွတ်ဖိနပ်၊ ရှူးဖိနပ်တို့၏ခွာ။ ဒေါက်။

    • low/high heels.

    လက်ဖနောင့်

    • the heel of the hand ie the front part next to the wrist.

    dated sl မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော၊ မယုံ ကြည်ရသော သူ။ လူ့ပေါက်ပန်းဈေး။

      ~ heels plural

        Verb

        ဖိနပ်ခွာကိုပြုပြင်သည်

        • These shoes need soling and heeling.

        ~ heels 3rd person; ~ heeled past and past participle; ~ heeling present participle