hear

Noun

~ Hearing ကြားခြင်း။ ကြားရခြင်း။ သဒ္ဒါရုံ။ ဂရုတစိုက်ကြားနာခြင်း။

    Verb

    ကြားသည်။ နာသည်။ နာကြားသည်။ to make oneself heard မိမိပြောချင်တာကို နားစိုက်ထောင်စေချင်သည်။ to hear say ပြောဆိုသံကြားသည်။

      ကြားသည်။

      • I heard someone laughing. Did you hear him go out?

      နားထောင်သည်

      • We'd better hear what they have to say.

      ~ about sb/sth ကြားသည်။ သိသည်။ ကြားသိသည်။

      • Have you heard about his dismissal?

      ကြားနာသည်

      • The court heard the evidence.

      ~ hears 3rd person; ~ heard past and past participle; ~ hearing present participle

        Adjective

        ~ Hearable ကြားနိုင်သော။