hatch

Noun

တံခါး၊ ကြမ်းပြင်၊ မျက်နှာကြက်တို့ရှိအပေါက်။

    also hatchway သင်္ဘော၊ လေယာဉ်တို့တွင် ကုန်တင်ကုန်ချ ပေါက်။ ဗေဒါပေါက်။ မာလကာပေါက်။

      မီးဖိုနှင့်ထမင်းစားခန်း ကြားနံရံရှိ ထမင်းပွဲ၊ ဟင်းပွဲ စသည် ကမ်းပေးရန် အပေါက်။

        လေယာဉ်၊ အာကာသယာဉ်တို့မှ တံခါးပေါက်။ မလွယ်ပေါက်။

        • an escape hatch.

        ~ hatches plural

          Verb

          ~ out ငှက်၊ ကြက်၊ ငါး စသည် ဥမှ သားပေါက်သည်။

          • Then the caterpillar hatches out.

          ဥဖောက်သည်။ ဖောက်သည်။ ဝပ်သည်။

          • The hen hatches her young by sitting on the eggs.

          ဥပေါက်သည်။ ပေါက်သည်။

          • The eggs in the nest had hatched.

          ~ sth up လျှို့ဝှက်ကြံစည်သည်။

          • What mischief are those children hatching up.

          ~ hatches 3rd person; ~ hatched past and past participle; ~ hatching present participle