handicap

Noun

အနှောင့်အယှက်။ အဟန့်အတား။

  • In a job like this/lack of experience is no real handicap.

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှု၊ အားနည်းချက်။

  • He strives hard to overcome his handicap.

sport အားကစားတွင် အကျောပေးပြိုင်ပွဲ။

    အသာပေးခြင်း။ အကျော ပေးခြင်း။ အကျော။

      ဂေါက်သီးရိုက် ပြိုင်ပွဲတွင် အကျော။

      • He's much better than I am—his handicap's 3 and I play off 11.

      ~ handicaps plural

        Verb

        esp passive အဟန့်အတားဖြစ်သည်။

        • lack of funding has handicapped the development of research.

        ~ handicaps 3rd person; ~ handicapped past and past participle; ~ handicapping present participle